Ülkemizde yetiştirilen en önemli çeşitler arasında yer almakta olup yetiştiriciliği son yıllarda Marmara bölgesinde yaygınlaşmıştır. Yarı dik gelişir ve geniş taç oluşturur. Çok verimli bir çeşit olup Meyve orta – iri, iri, yuvarlak geniş karınlı, sapa doğru dar, meyve silindirik, sap kısmı uzunca, çiçek kısmı küttür Meyve eti gevrek, sulu, mayhoş, boğucu değildir. Sofralık değeri yüksektir. Diğer ayvalarda olduğu gibi Ateş Yanıklığı (Ervinya) hassastır. Uygun koşullarda 5 ay muhafaza edilebilir.
Üretim Miktarı;
Ülkemiz 105.000 tonluk ayva üretimi ile dünya üretiminde ilk sırada yer almaktadır. Ayva üretimimizin % 50‘lik kısmı Doğu ve Güney Marmara Bölgelerinde üretilmekte. olup ihracat miktarımız 4.000-5.000 ton arasında değişmektedir
İklim ve Toprak istekleri;
Ayvanın elma ve armuda göre soğuklara dayanımı ve soğuklama istekleri de bu türlere göre daha azdır. Çiçeklenmenin geç olması nedeniyle ilkbahar geç donlarından fazla etkilenmez. Aşırı rüzgarlı yerlerde ayva ağaçlarında dal kırılmaları ve meyve dökülmeleri görülmektedir. Ayvalar kumlu- tınlı, süzek, sıcak karakterli topraklarda iyi gelişir. Ayvaların kökleri fazla derine gitmediği için genelde topraktaki fazla neme dayanıklıdır. Toprak PH ‘sının 6-7,5 arasında olması idealdir Topraktaki toplam kireç oranının % 10 ‘u geçmemesi uygundur,
Anaç Kullanımı;
Ayvalarda anaç olarak ayva çöğürleri kullanıldığı gibi son yıllarda klon Quince-A, BA 29, MC, Sydo gibi ayva kökenli klon anaçları da kullanamaya başlanılmıştır. Bahçe tesisinde ayva çöğürü üzerinde sıra üzeri 5m, sıralar arası 4m klon anaçları üzerinde 4x3m, 4x2m aralık ve mesafelerinde dikim yapılmalıdır.
Döllenme Biyolojisi;
Ayva çeşitlerinin önemli bir kısmı kendine verimli olmakla birlikte bazı çeşitlerde meyve tutum oranı % 3 düzeyinde kalmakta olup bahçe tesisinde aynı dönemde çiçeklenen. bir çeşidin dikilmesinde yarar vardır
Önemli Çeşitler;
Ekmek Ayvası, hem sofralık taze tüketime hem de reçel ve marmelat yapımına uygundur. Diğer önemli çeşitler; Eşme, Limon , Midilli, İstanbul Ayvası’dır
Terbiye Sistemi;
Kayısılar yayvan büyüme eğiliminde oldukları için en uygun terbiye sistemleri goble ve değişik doruk dallı terbiye sistemleridir. Özelikle Marmara Bölgesi gibi rutubetli bölgelerde goble sisteminin uygulanması, rutubetin düşük olduğu bölgelerde ise değişik doruk dallı siteminin uygulanmasında yarar vardır. Verime yatmış ayvalarda aşırı budamadan kaçınılmalı, kuru, obur, hastalıklı ve sıkışık dalların kesimi ile dal seyretmesi yapılmalıdır.
Hastalık ve Zararlılar;
Armutta olduğu gibi en önemli hastalık Ervinia amylovora’ (ateş yanıklığı) dır. Bordo bulamacı budamadan önce % 3 budamadan sonra %1 ve çiçeklenmeden sonra % 0,4 dozlarında uygulanmalıdır. Bulaşık dallar 20 cm aşağıdan kesilerek yakılmalıdır. Koruyucu antibiyotiklerinde düzenli uygulanmasında yarar vardır. Monilya, diğer önemli bir hastalık olup mücadele için thiram, karbendazil gibi etkili maddeler içeren ilaçlar kullanılmalıdır. İç kurdu, Akdeniz Meyve Sineği önemli zararlılar arasında yer almaktadır